Co to są rękopisy?

Rękopis, inaczej manuskrypt jest tekstem zapisanym odręcznie. To podstawowa cecha różniąca rękopisy od teksów powielanych w sposób mechaniczny. Zazwyczaj za rękopisy uznaje się starodawne księgi i dokumenty, które powstały zanim Jan Gutenberg wynalazł i rozpowszechnił druk. Dzięki nielicznym egzemplarzom danego tekstu zapisanego odręcznie wszelkie manuskrypty uznawane są za indywidualne, niepowtarzalne czy wręcz za dzieła sztuki.

Obecnie rękopisy kojarzą się z tekstem zapisanym na papierze. Jednak nie zawsze tak było. Najstarsze manuskrypty spisywane były na kamieniu czy tabliczkach glinianych. W dawnych Chinach rękopisy powstawały na żółwich skorupach bądź były wyryte w metalu. Egipcjanie z kolei używali w tym celu zwoi papirusowych. Wiele rękopisów zachowało się z epoki średniowiecza, w której rękopisy powstawały pod piórem mnichów. Oni to przepisywali własnoręcznie książki czy inne dokumenty. Ich pismo cechowały bogate zdobienia pierwszych liter rozdziałów czy wyrazu na stronie zwane inicjałami. Rozwijane i upowszechniane z czasem średniowieczne zdobnictwo ksiąg nazwano iluminatorstwem. Najstarsze zachowane iluminowane rękopisy z krajów europejskich sięgają VIII wieku. W Polsce ocalone przed zniszczeniem zostały rękopisy z XI wieku i są to m. in. Kazania Świętokrzyskie, Złoty kodeks pułtuski czy Ewangeliarz Gnieźnieński. Rękopis współcześnie rozumiany jest nie tylko jako zabytek piśmiennictwa, ale także jako każdy tekst spisany za pomocą ołówka, pióra, długopisu etc.

Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.